شعر

گل پامچال، بيرون بيا...‏

گل پامچال، گل پامچال، بيرون بيا
فصل بهاره، عزيز موقع كاره

شكوفاهان، غنچه وا كنيد، غنچه وا كنيد
بلبل سر داره؛ بلبل سر داره
بيا دل بيقراره، بيا فصل بهاره...‏

بيا بشيم كاول اوسانيم، دانه بشانيم
هر تومي جانه، عزيز موقع كاره؛ بيا فصل بهاره

مهتاب شبان، مهتاب شبان
آيم و آيم، آيم و ديگ دي سر؛ عزيز مي جان و دلبر

مهتاب شبان، مهتاب شبان
آيم و آيم ، آيم و ديگ دي سر؛ عزيز مي جان و دلبر

بيا بشيم كاول اوسانيم، دانه بشانيم
هر تومي جانه، عزيز موقع كاره؛ بيا فصل بهاره

گل پامچال، گل پامچال، بيرون بيا
فصل بهاره ، عزيز موقع كاره

شكوفاهان، غنچه وا كنيد، غنچه وا كنيد
بلبل سر داره؛ بلبل سر داره
بيا دل بيقراره، بيا فصل بهاره

بيا بشيم كاول اوسانيم، دانه بشانيم
هر تومي جانه، عزيز موقع كاره؛ بيا فصل بهاره


براي شنيدن


*  آهنگِ تيتراژِ سريالِ "گل پامچال" بود. براي سالهاي بچگي ما، براي سالهاي جنگ...
از آن سريال‏هايي بود كه اكثر ملت دنبالش ميكردند، خصوص كه آن وقت ها ماهواره و اين چيزها هم نبود. اگر درست يادم باشد، دوشنبه ها پخش ميشد.
با آن تيتراژ سوزدار و دلنشين ش... در ذهن اكثر ما مانده، اما آنقدر يادم هست كه سريال تلخي بود، قصه آوارگي و جنگ و بدبختي هايش... چه سالها بر ما گذشته... به قول قدس
ي قاضي نور:
"خاطرات سالها
ي تلخ را/ لابه لاي دفتر مجوي/ به پيشاني ما نگاه كن!"‏


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۰۶:۲۵ | مدير سايت
،

مگذار، كه دستان من آن اعتمادي كه به دستان تو دارد به فراموشيها بسپارد.

سينه ام آينه ايست،
با غباري از غم.
تو به لبخندي از اين اينه بزداي غبار.
آشيان تهي دست مرا ،
مرغ دستان تو پر مي سازند.
آه مگذار، كه دستان من آن
اعتمادي كه به دستان تو دارد به فراموشيها بسپارد.
................

حميد مصدق

پ ن: به نظرمن حالتي كه دست ها به سمت خورشيده تمنايي داره كه به مگذار شعرش مي اومد



ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۰۶:۲۵ | مدير سايت
،

ارديبهشتي هم كه باشي اهل ِ پاييزي


شادي به ظاهر ، منتهي از درد لبريزي
ارديبهشتي هم كه باشي اهل ِ پاييزي

وقتي نگاهم مي كني از عمق ِ تنهايي
داري نمك بر زخم يك ديوانه مي ريزي

درمانده ام درمان ِ دردت را نمي دانم
شرمنده ام قابل ندارم چيز ِ ناچيزي

اي كاش لختي چوب ِ رخت ِ خلوتت باشم
تنهايي ات را روي دوش من بياويزي

"من" سيصد و سالي است در چشمان تو گم شد
شايد از اين خواب هزاران ساله برخيزي

اما تو خوابت برده و حتي درون خواب
هر وقت مي بينم تورا با غم گلاويزي

دنيا به كام هيچ كس شيرين نخواهد ماند
اي بيستون بي شك تو هم يك روز مي ريزي

ناف تو را با درد از روز ازل بستند
ارديبهشتي هم كه باشي اهل پاييزي



"سيدايمان سيدآقايي"


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۰۶:۲۴ | مدير سايت
،

سرود مرگ


اينك موج ِ سنگين ِ گذر ِ زمان است كه در من مي گذرد .
اينك موج ِ سنگين گذر ِِ زمان است كه چون جوبار ِ آهن در من مي گذرد .
اينك موج ِ سنگين ِ گذر ِ زمان است كه چون دريايي از پولاد و سنگ در من مي گذرد .

در گذرگاه ِ نسيم سرودي ديگر گونه آغاز كردم
در گذرگاه باران سرودي ديگر گونه آغاز كردم
در گذرگاه ِ سايه سرودي ديگر گونه آغاز كردم .

نيلوفر و باران در تو بود
خنجر و فريادي در من ،
فواره و رؤيا در تو بود
تالاب و سياهي در من .

احمد شاملو

بشنويد با صداي خود شاعر


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۰۶:۲۳ | مدير سايت
،

بهار با خواست "تو" معنا ميشود

فرّاش باد صبا را گفته، تا فرش زمرّدين بگسترد
و دايۀ ابر بهاري را فرموده، تا بنات نبات را در مهد زمين بپرورد
درختان را به خلعت نوروزي، قباي سبز ورق در بر كرده
و اطفال شاخ را، به قدومِ موسمِ ربيع كلاه شكوفه بر سر نهاده...

سعدي

ت.ن:
- ميخواستم براي همان اوايل بهار اين بند از ديباچه گلستان سعدي را بياورم، كه نشد. حالا براي اول ارديبهشت و روز بزرگداشت سعدي مي آوردم :)
- قبل تر، اين بخش و عنوان در بهارانه اي آورده شده.
- دو دل بودم بين آوردن همين تصوير كه آورده ام و اين تصوير. نظر شما، موجب يك دل شدن من است :)


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۰۶:۲۳ | مدير سايت
،

جستجوگر

رمزینه بارکد

آمار

افراد آنلاين : 10
بازديد امروز : 1067
بازديد ديروز : 5291
بازديد كل : 750107

سرویس وبلاگدهی فارسی یا پارسی رایگان