شعر

لبيكَ يا حسين

تا نفس دارم از تو ميخوانم
تا كه در حنجره صدا دارم
در هر خانه را نخواهم زد
من به ارباب خود وفادارم
تو فراوان به ز من داري
من ولي مثل تو كجا دارم
از دلم خوب با خبر هستي
شوق ديدار كربلا دارم



* عكس از صفحه اينستاگرام k_hosayn، همراهي شعر هم از خودشان


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۱۴:۰۰ | مدير سايت
،

قبرش گواهي ميدهد بر غربت او

اي ديده خون افشان كه من با غم قرينم
ماتم نشين سوگ زين العابدينم

                                                  چون ذكر خير سجادم آمد
                                                   از درد و داغ او يادم آيد

رفت از جهان روح دعا سجاد امت
كي خاطراتش مي رود از ياد امت؟

                                                رفت آنكه قولش قالوا بلي بود*
                                                 پيوند جانش با كربلا بود

رفت آنكه مرآت نبي سر تا قدم بود
بر گردن ش آثار زنجير ستم بود*

                                                  آخر چه گويم چون گريه مي كرد
                                                  گر آب مي ديد خون گريه مي كرد*

رفت آنكه آيد بوي عشق از تربت او
قبرش گواهي مي دهـد برغربت او

                                                   گرد حريمش حائر نـدارد
                                                  شمع و چراغ و زائر ندارد


شاعر؟!‏


*‌ براى شهادت سيدالساجدين، امام چهارم على بن الحسين، زين العابدين عليه السلام

 

* ميگويد: رفت آنكه قولش قالو بلي بود

ميرسم به بخشي از قصيده معروف جناب فرزدق -شاعر به نام عرب- در مدح حضرت سجاد عليه السلام:

ما قـال لا قط الا فى تشهده .... لولا التشهد كانت لاءه نعـم

هرگز "نه" نگفته جز در تشهد نمازش (حاجت هيچ سائلي را رد نفرمود)

و اگر تشهد نماز نبود "نه"هاى او همه "آرى" بود...

 

* ميگويد: بر گردن ش آثار زنجير ستم بود

يادم ميآيد به آن روايت:

قال جابر الجعفي: «لمّا جرّد مولاي محمّدُ الباقر، مولاي علي بن الحسين ثيابه ووضعه على المغتسل، وكان قد ضرب دونه حجاباً سمعته ينشج ويبكي حتّى أطال ذلك، فأمهلته عن السؤال حتّى إذا فرغ من غسله ودفنه، فأتيت إليه وسلّمت عليه وقلت له: جُعلت فداك مِمَّ كان بكاؤك وأنت تغسل أباك ذلك حزناً عليه؟  قال: لا يا جابر، لكن لمّا جرّدت أبي ثيابه ووضعته على المغتسل رأيت آثار الجامعة في عنقه، وآثار جرح القيد في ساقيه وفخذيه، فأخذتني الرقّة لذلك وبكيت»

موسوعة شهادة المعصومين ۳/۶۰

جابر جعفي ميگويد هنگامي كه مولايم امام محمد باقر عليه السلام لباس هاي مولايم امام علي بن الحسين عليه السلام را از تنش بيرون آورد و بدن مطهر وي را روي مغتسل قرار داد (درحاليكه پرده اي بين خود و ما قرار داده بود) صداي گريه و ناله امام را به مدت طولاني ميشنيدم.

منتظر شدم تا وقتي كه كار غسل و كفن و دفن به پايان رسيد.

در آن هنگام نزدش رفتم و سلام دادم و گفتم: فدايت شوم~ گريه از چه بود در هنگام غسل؟ آيا از ناراحتي بر وفات ايشان؟!

فرمود: نه اي جابر. لكن هنگامي كه لباس هاي پدرم را بيرون آوردم آثار غل و زنجير جامعه را بر گردنش و آثار زنجير را بر ساق و بازوي وي ديدم و دلم به درد آمد و گريه كردم.

 

* ميگويد: گر آب مي ديد خون گريه مي كرد

كه روايت آورده اند كه وقتي آب مي‌آوردند تا حضرت ميل كنند، اشك مباركشان جاري مي‌شد و مي‌فرمودند: چگونه بياشامم در حالي كه پسر پيامبر را تشنه كشتند؟! بحارالانوار: ج ۴۴، ص ۱۴۵

 يا مي‌فرمودند: چرا نگريم و حال اينكه پدرم را منع كردند از آبي كه براي حيوانات وحشي و درنده‌ها آزاد بود؟

مناقب ابن شهر آشوب: ج ۲، ص ۲۶۴

و ميآورند كه امام صادق عليه‌السلام به زراره فرمود: جدّم علي بن الحسين عليه‌السلام هرگاه حسين بن علي را به ياد مي‌آورد آنقدر اشك مي‌ريخت كه محاسن شريفش پر از اشك مي‌شد و بر گريه او حاضرين گريه مي‌كردند. كسي عرض كرد: آقاي من، وقت آن نرسيده كه گريه شما تمام شود؟

فرمودند: واي بر تو! يعقوب نبي دوازده پسر داشت و خداوند يكي از آنها را از او پنهان نمود. آنقدر گريه كرد كه نابينا شد و حال آنكه مي‌دانست پسرش زنده است؛ ولي من در يك روز پدر و عمو و هفده نفر از خاندانم را ديدم كه با بدن هاي مجروح و سرهاي جدا روي زمين گرم افتاده بودند. چگونه حزن من تمام شود و اشك من پايان پذيرد؟! لهوف: ص ۲۱۰

ضمن اينكه طبق بعضي روايات كه تو مصادر متأخر آمده وقتي بكاؤون خمسه را ميشمارند، بعد از حضرت آدم و يعقوب و يوسف و صديقه طاهره سلام الله عليهم، امام سجاد عليه السلام هستند.


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۱۳:۵۹ | مدير سايت
،

خبرت هست كه بي روي تو آرامم نيست...

من كـه تسبيح نبودم تـو مرا چرخاندي

مشت بـر مُـهره تنهايـي مــن پيچــاندي
مهر دستان ِ تو دنبـال دعايي مي گـشت
بـارهــا دور زدي ذهــن مـرا گردانـدي
ذكــرها گفتي و بـه گفتـه خود خـنديـدي
ازهميـن نغمه تـاريك مـرا تـرسـانــدي
برلبت نام خـدا بود، خــدا شـاهد مـاست
بـر لبت نام خـدا بـود و مـرا رقصانـدي
دست ِ ويرانگر توعادت چرخيدن داشت
عادتت را به غلط چرخه ايمان خوانـدي
قلـب صد پاره مـن مهره صد دانـه نبـود
تو ولي گشتي و اين گمشده را لـرزانـدي
جمع كن رشته ايـمان دلم پاره شده است
من كه تسبيح نبودم تو چرا چرخاندي...؟

"نغمه رضايي"


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۱۳:۵۸ | مدير سايت
،

همه جا آرام است ، دل ِ من استثناست ...

چه غريب ماندي اي دل ، نه غمــي نه غمـگســاري

                                                                                  نه به انتظار ياري .. نه  ِز يــار انتظاري .. 

 

  + شعر از هوشنگ ابتهاج

  +به پيشنهاد نجواي عزيز ، اين شعر از اين لينك با صداي همايون شجريان قابل شنيدنه 


 


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۱۳:۵۸ | مدير سايت
،

راه گم كردم، چه باشد گر به راه آري مرا؟

 

مثل سربازي

پياده

راه افتاده ام و فكر مي كنم

اگر به تو برسم

وزيـر مي شوم

...


 *شاعر: كاظم خوشخو *عنوان از اوحدي مراغه اي، كامل غزل در اينجا*هماهنگي شعر و تصوير از اينجا


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۱۳:۵۷ | مدير سايت
،

جستجوگر

رمزینه بارکد

آمار

افراد آنلاين : 3
بازديد امروز : 99
بازديد ديروز : 1843
بازديد كل : 772600

سرویس وبلاگدهی فارسی یا پارسی رایگان